Goed, 10 x beter, best.

Als je altijd maar zoekt naar een kleine verbetermogelijkheid, zul je niet snel iets vinden dat de boel grandioos verbetert. Het vergt een andere blik, een andere gedachtengang en een andere manier van werken om grote sprongen voorwaarts te maken in plaats van vooruit te kruipen. Return on investment, risico’s en struikelblokken moet je dan wel rigoreus verdringen.

Een van de manier waarop het mogelijk is om aan zo een grote sprong voorwaarts te beginnen is door te brainstormen over hoe een utopie eruit zou zien. Zonder welke beperking dan ook; hoe zou jij dan werken als fysiotherapeut? Had je meer tijd voor je patiënten, een hypermodern ingerichte praktijkruimte, was die e-fysiotherapie toepassing dan nog wel wenselijk? Denk vrijuit en vaak over hoe utopia er uit zou zien. Wat was er wel, of wat was er juist niet? Wat deed je wel en wat juist niet?

De kans dat je dit beeld van een utopie verwenzelijkt, laat staan in één keer en in zijn geheel verwezenlijkt, is natuurlijk nihil. Maar het geeft je wel onderdelen van de utopie die je nu al aan zou kunnen pakken en veranderen. Kruip je toch mooi in de goede richting.

Je kunt er natuurlijk ook heel anders naar kijken, zoals deze mevrouw beschrijft. Die mevrouw is bestuurslid van het KNGF en schrijft ook weleens een blogje. Ze noemt alleen de ondergrens van de kwaliteit van de beroepsgoed “goed” in plaats van “de ondergrens”. Ze beweert ook dat het geen zin heeft om iets te labelen als “best”, een mindset die garandeerd dat het nooit 10x beter zal worden.

Auteur: Thaddeus Knops

always learning